IK ga naar het klooster en ik neem mee.

Vorig jaar schreef ik niet minder dan 327 artikelen in 333 dagen, en dit jaar heb ik er pas een luizige 4 stuks uit weten te persen. Voorwaar, een teken dat er iets niet goed gaat - schrijven is per slot van rekening mijn lust en mijn leven (letterlijk zelfs).
Reisde ik tussen Kerst en Oud & Nieuw nog af naar een Drenths bungalowpark met 6 vuilniszakken vol bonnetjes, aantekeningen, administratie, uitgescheurde artikelen, invallen en andere zaken waar al een jaar lang dringend iets mee gedaan moest worden, om die allemaal te verwerken in mijn Apple-based GTD applicatie ‘Things’ (briljant trouwens, mits je het bijhoudt), en in de hoop daarna schoon, fris, overzichtelijk georganiseerd en uitgerust aan 2007 te beginnen - somewhere along the way namen de zaken toch weer hun eigen wending. En kijk ik op de eerste 9 weken van 2008 terug op een en al hectiek, rennen, jagen, Grote Beslissingen en over mezelf afgeroepen drukte.
Vorige week verjaarde ik, en gleed ik mijn 39e levensjaar in. En het kwam me voor dat die verjaardag qua omstandigheden misschien wel anders was dan de voorgaande 20, maar dat ik in wezen nog geen moer ben opgeschoten. Weer zit ik in een film waarvan ik weet dat ik er al tig keer in speelde.
“Herbert 13, The Sequel”, om precies te zijn. Of om met Hennie Vrienten in ‘Is dit alles?” te spreken: “We zijn nu net een stuk in dertien delen, aan het einde zijn we allemaal de klos”.
Ander decor, andere tegenspelers, andere figuranten, maar verder: nothing’s changed. Ik weet nu al wat er straks gaat gebeuren, en ik geloof niet dat ik dat wil. Een goede vriend wees me er vandeweek op dat ik toch eigenlijk zelf de regisseur zou moeten zijn over mijn eigen levensverhaal en het enige dat ik kon denken was: “ja, da’s nou typisch weer zo’n opmerking die ik heel goed had kunnen plaatsen bij anderen, maar die ik voor mezelf natuurlijk weer niet verzin” (toch Onno: reuze bedankt!).
Daar het herstellen van kaakontstekingen, ’studentenellebogen’ en andere te verwaarlozen kwaaltjes zelfs mij opvallend lang beginnen te duren, omdat ik zelden in mijn leven zo moe ben geweest, omdat er stapels schrijfwerk zijn blijven liggen in de afgelopen maanden en omdat ik -Alles of Niets als ik ben- een dringende behoefte heb om eens naar binnen te staren, bij mezelf te komen, mijn Ik te raadplegen en me eens af te vragen wat ik nou werkelijk wil en waarom, heb ik een drastisch besluit genomen.
Morgen vertrek ik voor een week naar Vaals, alweer ik mijn monddood zijn vrijwillig ga verlengen bij de paters van Abdij Sint Benedictusberg.
Een van ’s neerlands strengste en spartaanste kloosters, waar ik een week lang mezelf mag kastijden, nagenoeg niet mag praten, waar geen Wifi is en waar er weinig anders opzit dan slapen, theedrinken, wandelen, navelstaren, slapen, theedrinken, lezen, wandelen, schrijven, slapen, theedrinken, wandelen, enfin: in mijn geval de hel op aarde, maar ik denk dat ik er maar ‘even’ doorheen moet. Geen afleiding is ook afleiding en ik ben benieuwd hoe ik er volgende week uitkom.
Omdat de dagindeling me natuurlijk nu al overspannen maakte, heb ik vandaag maatregelen genomen. En ben ik de stad in geweest om Geestelijk Voer in te slaan, om er toch vooral maar een boek bij te kunnen pakken als ik te dicht bij mezelf kom.
Met een beetje geluk lezen jullie hier volgende week niet alleen een Herbert die het Licht heeft gezien, gelouterd is, dankzij de biecht voortaan zondenvrij verder kan gaan (zal vast een lange sessie worden), 10 kilo lichter weegt en voortaan exact weet wat-ie wil, maar ook de recensies van:
1. “Het Verzamelpunt” van John Wale.
2. “Kabbalah voor Dummies”
3. “Iedere Dag Tao” van Deng Ming Dao.
4. “Handdboek voor Helden” van ‘barefootdoctor Steve ….” (vorige week gekregen van een klant die les geeft in speedreading - ik heb ‘m dus al uit en kan nu al zeggen: aanrader).
5. “De Tweede Messias” van Christopher Knight & Robert Lomas
6. “Meesters in Religie” van de gebroeders Meester
7. “De kracht van het nu” van Eckart Tolle (weer eens)
8. “Het leven waarvoor je geboren bent’ van Dan Millman
10. “De kunst van het geluk” van de Dalai Lama
11. “Brainpower” van Bill Lucas
12. “De Dip” van Seth Godin
13. “NLP en spirituele ontwikkeling” door Paul Liekens
En als ik het even gehad heb met de esoterie en de zelfhulp management boeken, kan ik me altijd nog verlaten op:
14. “Dis” van Marcel Mohring
15. “Omdat ik u begeer” van Arnon Grunberg
16. “High Society” van Ben Elton.
Daarnaast zal er vast nog wel een Bijbel liggen in mijn cel.
Moet ik om mezelf lachen? Natuurlijk. Ook ik zie het patroon. Gaat-ie een keer een weekje rust nemen, neemt-ie weer 16 boeken mee waarvan-ie natuurlijk vind dat-ie ze allemaal uit moet krijgen.
En dat allemaal om uit te zoeken ‘wat ik nou eigenlijk echt wil’. Terwijl we dat allemaal al weten: schrijven.
Waarvan akte.



maart 9th, 2008 at 1:03 pm
Herbert, laat die boeken thuis! Ga inderdaad een week naar je navel staren, bij voorkeur met je ogen dicht. Je hebt er meer aan om een jaar echt te gaan werken aan wat er in 1 hoofdstuk van 1 van de door jouw geslecteerde boeken staat, dan ze allemaal te gaan lezen. Groetjes van Pierre, die twee weken geleden heeft besloten uit de reclame te stappen en zn aandelen heeft aangeboden. En die nu eigenlijk alleen maar weet wat ie niet meer wil ipv wat hij wel wil.
maart 9th, 2008 at 1:51 pm
Beste Herbert,
Je weet wat je wilt. Je weet wie je bent. En omdat je allergisch bent voor voortkabbelen, moet je daar iets mee. Je hebt gekozen voor een weekje introspectie. Letterlijk de binnenkant van je ogen bekijken, om met Bassie te spreken.
Waarom heb je dat op de agenda staan? En niet die andere fantastische cult-serie, A-team? Of MacGyver? Iets met een uptempo soundtrack.
Iets waarvan je in een bepaalde flow raakt, waardoor je heerlijk kunt vlammen in datgene wat je niet alleen goed kunt, maar ook wat je graag doet.
Wat dat is… dat weet alleen jij.
Hoe dan ook, heel veel succes toegewenst. En vooral plezier. The essence of life is hapiness.
Liefs, M.
maart 9th, 2008 at 8:16 pm
Herbert,
Een moment van in- en retrospectie, dat ziet Buddha natuurlijk graag. Vergeet vooral niet Buddha’s laatste filosofie in praktijk te brengen; macrospectie. Een tot niets verplichtende levensvisie die te benaderen valt door een metafysische helicoptervlucht die het ZIJN als landschap in beeld brengt. Je zal zien dat als je uitstapt je als eerste een paar stokken in de sneeuw wil slaan (da’s overdrachtelijk natuurlijk!).
Over je literatuur (en lectuur) het volgende: boek nummer 9 trekt de bijzonder aandacht van Buddha. Waarom? Omdat je deze niet vermeldt! Waarom niet? Onderbewust weet je heel goed dat je beter niets mee kan nemen dan de door jou genoemde esoterische top 15 van de lokale AKO in Winterswijk.
Wees jezelf en regiseer jezelf. Daar heb je geen Deng Ming of Sonja Bakker voor nodig. Neem jezelf serieus en neem dus mee: jezelf (en een tip van huishoudelijke aard; die kloosters zitten nooit goed in de wortelscrubs).
En laat me weten waar je de stokken in de sneeuw hebt geslagen.
Buddha is met je
maart 10th, 2008 at 12:16 pm
[…] Vrienden kiezen het hazenpad. Brouwen de Maredsous die in ons café zo geliefd is. Of gaan te biecht. […]
maart 15th, 2008 at 5:24 pm
Sterkte, jongen…