Herbert van Hoogdalem | Professional Outsider

Ik Twitter, jij Twittert, hij Twittert, wij Twitteren, zij hebben getwittert. Iedereen doet het. Twitteren.
Obama, Maxime Verhagen, Balkenende (althans, die dacht natuurlijk: dat moet ik ook! om vervolgens geen tijd te hebben), Schwarzenegger, Yuri, Franscisco, Jeroen, Buddha (héél soms), Len, Martijn, Richard, Erwin (die introduceerde het in Nederland) en een hele stapel van mijn innovatieve, 24/7 on-line en mede-wereldverbeterende vrienden - de één intiemer dan de ander, maar toch. Niemand minder dan de Dalai Lama (in juni is-ie in Nederland!) is er sinds gisteren ook te vinden. En zelfs Wim-Lex volgt mijn update’s vanaf vandaag, begreep ik vanochtend uit een mailtje van de RVD.
Een klein jaar terug kwam ik het al tegen en maakte ik een profiel aan. Maar dat was net een beetje in de tijd dat ik ernstige community-moeheid begon te vertonen: “Nee, he, niet wéér een profiel ergens…” Eerlijk gezegd keek ik er niet veel naar. Tot een paar weken geleden, en ik er wel lol in begon te krijgen. Lol overigens, die ook nog uiterst productief is. Dankzij het feit dat inmiddels zo’n beetje alle relevante media ook via Twitter het laatste nieuws verspreiden (ze moeten wel nadat een Twitterende student als eerder dan Reuters het nieuws van de noodlanding in de Hudson wereldwijd verspreide, compleet met foto), ben je niet alleen op de hoogte wat je vrienden aan het uitvreten zijn en waar precies (of hun katten), maar ook van de hotste topics op het welk interessegebied dan ook. Het is duidelijk dat Twitter een doorslaggevende rol aan het spelen is in nieuwsgaring, nieuwsverspreiding en het verbinden van mensen en hun (gezamenlijke) interessegebieden. Killing, echt!
HP/De Tijd besteedde er opeens ook aandacht aan, een week of twee terug, en nu duiken alle media erop. Met als gevolg dat het aantal uitnodigingen en ‘followers’ opeens explodeert. Naar mijn bescheiden mening is deze real life combinatie van sms/chat/mail/mms met een ’social media-jasje’ nu al dé internetapplicatie van het jaar, en mogelijk zelfs van de komende 5 jaar. Ook in marketingtermen zie ik een veelbelovende toekomst voor merken die Twitter in gaan zetten voor ‘brand bonding’, de mogelijkheden zijn werkelijk eindeloos - iets dat ‘de markt’ inmiddels ook in de gaten heeft, getuige de geschatte waarde van het merk Twitter.
Nu de stof van de eindeloze stroom community’s, platforms, profielensites en Web 2.0 applicatie’s een beetje neergedwaald is, en er overzicht komt, is mijn keuze gemaakt. Facebook voor de internationale (privé-)contacten, Hyves voor de Hollandse (en om die jongens daar een beetje in de gaten te houden - hun I-Phone applicatie maakt het bijvoorbeeld opeens een stuk leuker en minder kinderachtig), Linked-In voor het zakelijk netwerk (topsite - ook Elsevier heeft dat nu, sinds dit weekend pas, in de gaten), Plaxo voor het adresbeheer, Ning voor een aantal (eigen) community’s en dan nog een handvol niche’s zoals Idealize en Mindz.com. Wat mij betreft gaat het nu pas écht beginnen met dat internet en de belofte van een betere wereld. Zin om me te volgen op mijn reis? Twitter dan vooral met me mee.

This entry was posted on zondag, februari 8th, 2009 at 1:24 pm and is filed under Uncategorized, Internet, Personal, Creativity, Events, Social Software, ADHD, Corporate Blogging, Opinie, Inspiratie, Innovatie, Schrijven, Hyves, Bizar, Ondernemen, Netwerken, Life hacking, Professional Outsiders, Het Nieuwe Werken, Duurzaam, Jaloersmakend goed, Promoten, Johny the Selfkicker, Het moet niet gekker worden, Twitter, Hip, Ernst, Personal branding, Pers. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.